uit de serie kleine berichten (1)

De gokverslaafde werkster (uit de tijd dat je een interierverzorgster nog onder dat woord mocht werven),
luisterde naar de naam Stacha.
Ze liet zich dagelijks visiteren door een grote negerlul en baarde drie lieve halfbloedjes, waarvan er een zeer goed kon voetballen.
Ondanks het wekelijks graaien in de portemonee van haar wergevers om haar eenarmige bandiet te bekostigen bleef er genoeg tijd over om kennnis te nemen van de langspeelplaten, die haar vertrouweling uit goed gebruik had nagelaten.
Je zou kunnen zeggen dat deze zwarte collectie verwees naar een aanbetaling op ongedekte openstaande gelden; zoveel werd later pas duidelijk.
Dus in de tijd dat iedereen luisterde naar James Brown’s ’sex machine’ of op een Puch reed, de jeugdjaren zeventig, bestond mijn wereld uit Poolse stofzuigergeluiden en de betoverende kopstem van Curtis Mayfield.
Ik mag je toevertrouwen dat beiden dierbaar waren.