Dat is leven

In het vliegtuig start het al.
Napolitaners snaaien.
Lekkere Marsen?
Lekker zonder te betalen.
Als ze even niet kijkt…
Weg is de Mars.
Eten is leven.
De stewardess kan haar verliesrekening opmaken.

De taxirit naar de stad.
Zeventien euro op de teller.
Dat is dan 26 euro per favore.
Onze kleine Samsonite werd duur betaald.
De passagiers maakten hun verliesrekening op.
Hij had ons toch door dit dollemans verkeer geloodst?
We leven nog!

De stad is dynamisch.
Het verkeer…
Geen auto zonder deuk.

Brommerwolken stuiven op je af…
Met geen enkele autosoep op een zaterdagmiddag bij ons op het kruispunt te vergelijken.
Stoplichten en voorrangsregels?
Ammehoela, ammedikkereetsssio, ammeniksnie.
Je kijkt maar uit!
Het leven gaat door…

Twee keer daags warm eten.
Van dat lekkere.
’s Avonds verzamelen op pleinen.
Koffiekunstenaars.
En overal de was…
De schone was.
Persilcity…

Een geurig leven.